463. Shoah (1985)

Director : Claude Lanzmann

Genre : Documentary

Rating : 8.4/10

Country : France

Duration : 564 Minutes

🔸ഒരു സിനിമ നല്ലതാണെന്ന് അറിഞ്ഞാലും കാണാതിരിക്കാൻ ചിലപ്പോൾ ചില കാരണങ്ങൾ ഉണ്ടാവാറുണ്ട്, ടൈറ്റാനിക് എന്ന ചിത്രം ഇതുവരെ കാണാൻ തോന്നാഞ്ഞത് ചിത്രത്തിന്റെ കഥ ഏറെക്കുറെ അറിയാവുന്നത് കൊണ്ടാണെങ്കിൽ ഐ സൊ ദി ഡെവിൾ എന്ന കൊറിയൻ ചിത്രം കാണാത്തത് അതിന് സമയം ആയില്ല എന്ന വെറും ബാലിശമായ ഒരു തോന്നൽ കാരണമാണ്. ഷോവ എന്ന ഈ ചിത്രം കേട്ട് പരിചയിച്ചിട്ട് കാലം ഒരുപാടായി, മികച്ച ചിത്രം ആണെന്ന് പൂർണ ബോധ്യം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും കാണാൻ തോന്നാഞ്ഞതിന് രണ്ട് കാരണങ്ങൾ ആയിരുന്നു. ഒന്ന് ഒൻപത് മണിക്കൂറിന് മുകളിൽ ഉള്ള ദൈർഖ്യം, മറ്റേത് രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധ കാലത്ത് കോണ്സെന്ട്രേഷൻ ക്യാമ്പുകളിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടവരുടെ അനുഭവങ്ങളും കഥകളും ജീവിതവും എല്ലാമാണ് ചിത്രത്തിന്റെ പ്രമേയം എന്നത്.

🔸പത്ത് മണിക്കൂറിനടുത്ത് ആണ് ചിത്രത്തിന്റെ ദൈർഖ്യം എങ്കിൽ കൂടിയും ഒറ്റയിരിപ്പിന് കണ്ടാൽ പോലും പതിനൊന്ന് മണിക്കൂർ എങ്കിലും വേണം ഈ ചിത്രം കണ്ട് തീർക്കാൻ, കാരണം സ്‌ക്രീനിൽ ദൃശ്യങ്ങൾ തീർന്നാൽ പോലും ഒരു മണിക്കൂർ എങ്കിലും മനസ്സിൽ ഒരു തരിപ്പ് അവശേഷിക്കും. ഇതിന് കാരണം മറ്റൊന്നുമല്ല, ജ്യുത കൂട്ടക്കൊല, കോണ്സെന്ട്രേഷൻ ക്യാമ്പ്, നാസി അടിച്ചമർത്തൽ എന്നതൊക്കെ നമുക്ക് വെറും കഥകളാണ്, ദുസ്വപ്നം പോലെ കാണാവുന്ന, കേൾക്കാൻ താൽപര്യമില്ലെങ്കിൽ ഒഴിവാക്കാവുന്ന കഥകൾ. എന്നാൽ ഈ 'കഥകളിലെ' ജീവിക്കുന്ന അവശേഷിപ്പുകളായ കഥാപാത്രങ്ങൾ അവരുടെ വാക്കുകളിലൂടെ കഥ പറയുമ്പോൾ ഉണ്ടാവുന്ന വികാരം വിവരിക്കാൻ കഴിയാത്ത വേറെന്തോ ഒന്നാണ്.

🔸മുകളിൽ നിന്ന് സൂചിപ്പിച്ച കാര്യങ്ങളിൽ നിന്നും ഈ ചിത്രം നാസി പീഡനത്തെ ഗ്ലോറിഫൈ ചെയ്യുന്ന, സഹനത്തിൽ മാത്രം കേന്ദ്രീകരിച്ച ഒന്നാണെന്ന തോന്നൽ ഉടലെടുക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ ചെറുതായി നിഷേധിക്കേണ്ടി വരും. കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന വിഷയം ആ രീതിയിൽ ഉള്ളതാണെങ്കിലും, അവതരണം അത്രമേൽ ശക്തവും അസ്വസ്ഥത ജനിപ്പിക്കുന്നതും ആണെങ്കിലും ഈ ചിത്രം അതിജീവനത്തിന്റെ കഥ കൂടിയാണ്. രക്ഷപ്പെട്ടവരിലൂടെ സിനിമ പറയുന്നത് തുറുങ്കുകളിൽ മരിച്ച് വീണ എത്രയോ ജന്മങ്ങളുടെ കഥ ആണെങ്കിൽ കൂടിയും പ്രേക്ഷകർക്ക് വേണ്ടി പ്രതീക്ഷയുടെ, പ്രത്യാശയുടെ ചെറിയ കണിക അവശേഷിക്കുന്നുണ്ട്. അത് പൂർണമായും ഉൾക്കൊണ്ട് കാണുമ്പോൾ ദൈർഖ്യം പോലും വലിയൊരു വിഷയമായി തോന്നില്ല എന്നതാണ് അനുഭവം.

🔸മുന്നൂറ്റി അൻപത് മണിക്കൂറോളം ദൈർഖ്യമുള്ള ഫൂട്ടേജ് ആണ് ക്ലൗഡ് ലാൻസ്മാൻ ചിത്രത്തിന് വേണ്ടി സൃഷ്ട്ടിച്ചത്. സൃഷ്ട്ടിച്ചത് എന്ന് പറയുമ്പോൾ തെറ്റിദ്ധരിക്കുക ഒന്നും വേണ്ട, പഴയ ആർകിവ് ഫൂട്ടേജുകളോ, ഇന്റർവ്യൂകളോ, വിചാരണ സമയത്തെ ഫൂട്ടേജോ ഒന്നും തന്നെ ലാൻസ്മാൻ ഇവിടെ ഉപയോഗിച്ചിട്ടില്ല, എല്ലാം സ്വന്തം സൃഷ്ട്ടി തന്നെ. ഇതിന് പുറമെ ഒരു ചോദ്യകർത്താവിന്റെ റോൾ കൂടി അദ്ദേഹം ഈ ചിത്രത്തിൽ കയ്യാളുന്നുണ്ട്, തനിക്കിനിയും വിശദീകരിക്കാൻ കഴിയില്ല എന്ന് പറഞ്ഞ് വിതുമ്പുന്ന കഥാപാത്രത്തിനോട് മുന്നോട്ട് പോയെ പറ്റൂ എന്ന് പറയുന്ന ലാൻസ്‌മാനിനോട് ചെറിയ ദേഷ്യം തോന്നിയെങ്കിലും അത് സന്ദർഭത്തിന്റെ കാഠിന്യം ഒന്ന് കൊണ്ട് മാത്രമാണെന്ന് പറയേണ്ടി വരും. അവശേഷിക്കുന്നവരിൽ നിന്നും ഒരു മുഴുവൻ ചിത്രം ലഭിക്കാൻ വേണ്ടി ലാൻസ്മാൻ നടത്തിയ ശ്രമങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ കൈ കൂപ്പുന്നു.

🔸പ്രധാനമായും നാസി ഭരണകാലത്തെ മൂന്ന് നാല് കുപ്രസിദ്ധ സ്ഥലങ്ങളിൽ കേന്ദ്രികരിച്ചിട്ടുള്ള അന്വേഷണമാണ് ലാന്സമാന്റേത്, ഓഷ്‌വിറ്റ്സ് പോലെയുള്ള ഇന്നും ഭീകരത തളം കെട്ടി കിടക്കുന്ന ക്യാമ്പുകളും ചിത്രത്തിന്റെ ഭാഗമായി മാറുന്നുണ്ട്. ഇരയായി മാറിയവരോടൊപ്പം തന്നെ മൂക സാക്ഷികളായി നിൽക്കേണ്ടി വന്നവരും തങ്ങളുടെ അനുഭവങ്ങൾ പങ്കിടുന്നുണ്ട്, കൂടുതൽ പറഞ്ഞ് മുഷിപ്പിക്കുന്നില്ല, കാണാൻ ശ്രമിക്കുക. പറഞ്ഞ് അവസാനിപ്പിക്കുമ്പോൾ ഒരു കാര്യം കൂടി എബ്രഹാം ബോംബ എന്ന കഥാപാത്രം കടന്ന് വരുമ്പോൾ ഒരു കർച്ചീഫ് കരുതുന്നത് നന്നാവും, അത് ആവശ്യം വന്നില്ലെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്ക് വികാരങ്ങൾ കുറവാണെന്ന് പറയേണ്ടി വരും. ഒൻപതര മണിക്കൂറിൽ നിറഞ്ഞ് നിന്ന വേദന അവസാനിക്കുമ്പോൾ മുപ്പത് വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറം ഈ കഥാപാത്രങ്ങളെ കുറിച്ചുള്ള ഗൂഗിൾ അന്വേഷണം ആരംഭിക്കുകയായി.

Verdict : Must Watch

462. Aquaman (2018)

Director : James Wan

Genre : Superhero

Rating : 8/10

Country : USA

Duration : 143 Minutes

🔸അക്വമാൻ എന്ന് കേട്ടാൽ സകലരും ചിരിക്കുന്ന ഒരു കാലം ഉണ്ടായിരുന്നു ഡിസിയുടെ ചരിത്രത്തിൽ, ഓറഞ്ചും പച്ചയും ചേർന്ന കോമാളി ഉടുപ്പും ഇട്ട് മീനിന്റെ മുകളിൽ കയറി നിൽക്കുന്ന, കടൽക്കുതിരയെ കയർ കെട്ടി ഓടിക്കുന്ന ആ കാലഘട്ടത്തിലെ കഥാപാത്രത്തെ കണ്ടാൽ ചിരിച്ചവരെ കുറ്റം പറയാനുമാവില്ല. എന്നാൽ പതിറ്റാണ്ടുകൾക്ക് ഇപ്പുറം ബാറ്റ്മാൻ, സൂപ്പർമാൻ തുടങ്ങിയ ഐതിഹാസിക കഥാപാത്രങ്ങൾ ഉൾപ്പെട്ട ഒരു സിനിമാറ്റിക് യുണിവേഴ്സിനെ ട്രാക്കിൽ എത്തിക്കേണ്ട ചുമതല ഈ മുൻകാല കോമാളി കഥാപാത്രത്തിന്റെ ചുമലിൽ എത്തിയത് വല്ലാത്തൊരു തരം ഐറണി ആയി തോന്നുകയാണ്. അത് എന്ത് തന്നെ ആയാലും അത്രയ്ക്കും സമ്മർദ്ദം ഈ ചിത്രത്തിന് താങ്ങാൻ കഴിയുമോ ഇല്ലയോ എന്നതാണ് അക്വമാനും ജെയിംസ് വാനും നേരിടുന്ന ചോദ്യം.

🔸അറ്റ്ലാന്റിസ് എന്ന വെള്ളത്തിന് കീഴിലുള്ള രാജ്യമാണ് അക്വമാന്റെ കഥാ പശ്ചാത്തലം. അറ്റ്ലാന്റിസിലെ രാജാവായ ഓർമിന് ഭീഷണി ഉയർത്തിക്കൊണ്ട് യഥാർത്ഥ അനന്തരാവകാശി ആയ ആർതർ കറി അഥവാ അക്വമാൻ കടന്ന് വരുന്നതും ഇരുവർക്കും ഇടയിൽ രാജ്യത്തിൻറെ ഭാവി തുലാസിൽ നിർത്തിക്കൊണ്ട് ഒരു യുദ്ധത്തിന് കളം ഒരുങ്ങുന്നതും എല്ലാമാണ് ചിത്രത്തിന്റെ പ്രമേയം. ഇതിന് പുറമെ ആർതറിന്റെ മാതാപിതാക്കളിലേക്കും, മേരാ എന്ന അംബെർഹെഡ് കഥാപാത്രത്തിലേക്കും, ബ്ലാക്ക് മാന്റയിലേക്കും എല്ലാം ചിത്രം ശ്രദ്ധ ചെലുത്തുന്നുണ്ട്. കഥ വെച്ച് നോക്കുമ്പോൾ മാർവെലിന്റെ ബ്ലാക്ക് പാന്തെറിനോട് പലയിടത്തും ചിത്രം സാമ്യം പുലർത്തുന്നതായി തോന്നിയെങ്കിലും അതൊരിക്കലും അരോചകമായി മാറിയില്ല എന്നതാണ് സത്യം.

🔸ചിത്രത്തിന്റെ മോശം എന്ന് അനുഭവപ്പെട്ട കാര്യങ്ങളിലേക്ക് കടക്കുക ആണെങ്കിൽ ആദ്യം തന്നെ ട്രൈലെർ എഡിറ്റ് ചെയ്ത വ്യക്തിയെ പരാമർശിക്കണം, കാരണം മികച്ചത് എന്ന് തിയേറ്ററിൽ തോന്നിയ ഒരു രംഗം പോലും പുള്ളിക്കാരൻ ട്രെയ്‌ലറിൽ ചേർക്കാൻ വിട്ട് പോയിട്ടില്ല. അത് മാത്രമല്ല ട്രെയ്‌ലർ ഒന്ന് ശ്രദ്ധിച്ചാൽ തന്നെ ഏറെക്കുറെ കഥാഗതി മുഴുവൻ പിടികിട്ടും, ചില കഥാപാത്രങ്ങളുടെ ഭാവി മാത്രമേ സംശയത്തിൽ നിൽക്കുക ഉള്ളൂ. ഇത് സിനിമയുടെ പിഴവ് അല്ലാത്തതിനാൽ ഒഴിവാക്കാം എന്നാൽ തുടക്കത്തിലേ സെൽഫി രംഗവും, റോസാപ്പൂ കടിച്ച് തിന്നുന്ന രംഗവും ചിത്രത്തിന്റെ ടോണുമായി യാതൊരു രീതിയിലും ചേർന്ന് നിൽക്കുന്നതായി തോന്നിയില്ല, നായകന്റെ ചില കൗണ്ടറുകൾ നന്നായി ഇരുന്നെങ്കിലും മുകളിൽ സൂചിപ്പിച്ചവ മോശമായി തന്നെ അനുഭവപ്പെട്ടു. ഇതൊക്കെ ആണെങ്കിലും ചിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ പിഴവ്, അല്ലെങ്കിൽ അബദ്ധം എന്നത് വില്ലം ഡാഫോയെ പോലെ കഴിവുള്ള ഒരു നടനെ കിട്ടിയിട്ടും വേണ്ട രീതിയിൽ ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയാതെ പോയതാണ്.

🔸ഇനി നല്ല വശങ്ങളിലേക്ക് കടക്കുക ആണെങ്കിൽ എടുത്ത് പറയേണ്ടത് കാസ്റ്റിംഗ് തന്നെയാണ്. സ്വന്തം കഴിവിൽ ഒരല്പം വിശ്വാസക്കൂടുതൽ ഉള്ള, സാവേജ് മോഡിലുളള ആർതർ കറി ആയി ജേസൺ മമോവ തകർത്തു എന്ന് പറയാം, മേരാ എന്ന കഥാപാത്രമായി നായകനോടൊത്ത് അന്യായ കെമിസ്ട്രി പ്രകടിപ്പിച്ച അംബെർഹെർഡും, ചെറുതെങ്കിലും ബേധപ്പെട്ട കഥാപാത്രമായി നിക്കോൾ കിഡ്മാനും, വില്ലൻ കഥാപാത്രങ്ങളായി പാട്രിക് വിത്സനും, യഹ്യ അബ്ദുൽ മാറ്റീനും എല്ലാം നന്നായിരുന്നു. മികച്ച ആക്ഷൻ രംഗങ്ങളും, സ്പെഷ്യൽ എഫക്ട്സും ചിത്രത്തിന് മോടി കൂട്ടുന്നു. നായകന്റെ ഒറിജിൻ ചിത്രമായിട്ട് കൂടി തോളോട് തോൾ ചേർന്ന് നിന്ന രണ്ട് വില്ലൻ കഥാപാത്രങ്ങളും പ്രത്യേക പരാമർശം അർഹിക്കുന്നു, പ്രത്യേകിച്ചും ബ്ലാക്ക്മാന്റ (വ്യക്തമായ കാര്യ കാരണങ്ങൾ ഉള്ള വില്ലൻ അപകടകാരി ആയിരിക്കും എന്ന തത്വം ഇവിടെ സത്യമാവുന്നു). ട്രൈലെർ മുതൽക്കേ ശ്രദ്ധിച്ച ബാക്ക്ഗ്രൗണ്ട് സ്കോറും മികച്ചതായിരുന്നു എന്ന് പറയാം.

🔸ഇത്രയും പറഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക് കാണണമോ വേണ്ടയോ എന്ന കാര്യത്തിൽ കൂടി തീരുമാനമാക്കാം, ഒരു സൂപ്പർഹീറോയുടെ ഒറിജിൻ സ്റ്റോറി എന്നതിൽ നിന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കാവുന്നത് എല്ലാം ചിത്രത്തിൽ ഉണ്ട്, പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന കഥാ സന്ദർഭങ്ങളിൽ കൂടി തന്നെയാണ് ചിത്രം കടന്ന് പോവുന്നതും, എന്നാൽ അക്വമാൻ എന്ന ചിത്രം പൂർണമായും ആസ്വദിക്കണം എങ്കിൽ തിയേറ്ററിൽ ബിഗ് സ്‌ക്രീനിൽ തന്നെ കാണേണ്ടി വരും, കാരണം ദൃശ്യവിരുന്ന് എന്നൊക്കെ വിശേഷണം അർഹിക്കുന്ന ചിത്രമാണ് ഇത്. ഒരു പുതിയ ലോകം തന്നെയാണ് ജെയിംസ് വാൻ പ്രേക്ഷകർക്കായി തുറന്നിടുന്നത്, തിയേറ്ററിൽ അതിന്റെ പരിപൂർണതയിൽ കണ്ടാൽ ആസ്വദിച്ച് കണ്ട് തിരിച്ച് പോരാം, ഒരു തവണ കാണാൻ ഉള്ള വകുപ്പ് ചിത്രം എല്ലാ തരം പ്രേക്ഷകർക്കുമായി കരുതി വെച്ചിട്ടുണ്ട്.

Verdict : Good

461. Spider-Man Into the Spider-Verse (2018)

Director : Bob Persichetti

Genre : Animation

Rating : 8.6/10

Country : USA

Duration : 116 Minutes

🔸ഒരു സ്‌പൈഡർമാൻ, രണ്ട് സ്‌പൈഡർമാൻ, മൂന്ന് സ്‌പൈഡർമാൻ ചറ പറാ സ്‌പൈഡർമാൻ, അങ്ങനെ ഓരോ കഥാപാത്രവും വരി വരിയായി കടന്ന് വരികയാണ്, ദോഷം പറയരുത്, ഒന്ന് പോലും മുഷിപ്പിച്ചില്ല എന്ന് മാത്രമല്ല ഇതുവരെ കണ്ട് പരിചയിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ഒരു തരം അനുഭവം നൽകുകയും ചെയ്തു. ഏകദേശം ഒരു വർഷത്തോളം മുൻപാണ് ഇങ്ങനെ ഒരു ചിത്രം സോണി ഒരുക്കുന്നുണ്ട് എന്നും അതിൽ സ്പൈഡർമാന്റെ ഒരുപാട് അവതാരങ്ങൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെടും എന്നും കേട്ടത്. സ്വാഭാവികമായും മാർവെൽ ഒരുക്കുന്ന ചിത്രങ്ങളും ടോബി, ഗാർഫീൽഡ് എന്നിവരുടെ സ്‌പൈഡർമാൻ ചിത്രങ്ങളും ഉള്ളപ്പോൾ എന്തിന് പുതിയ ഒന്ന് എന്നതായിരുന്നു ചിന്ത, ആള് കൂടുമ്പോൾ പാമ്പ് ചാവില്ല എന്ന സിംബോളിസവും കണക്കിൽ എടുത്തപ്പോൾ ദുരന്തമായിരുന്നു പ്രതീക്ഷിച്ചത്. ഈ പ്രതീക്ഷയെ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ കീറി മുറിച്ച് ഒടിച്ച് വലിച്ചെറിയുന്നുണ്ട് സ്പൈഡർ വേർസ് എന്ന ചിത്രം.

🔸ചിത്രത്തെ കുറിച്ച് കൂടുതൽ പറയുന്നതിന് മുന്നേ ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞിടാം, സ്പൈഡർവേഴ്സ് അടുത്ത കാലത്ത് പുറത്തിറങ്ങിയതിൽ ഏറ്റവും മികച്ച സ്‌പൈഡർമാൻ ചിത്രമാണ് (വ്യക്തിപരമായി ഒരു സംശയവും ഇല്ല). മാർവെലിന്റെ ഹോംകമിങ്ങിനെക്കാളും സോണിയുടെ തന്നെ രണ്ട് ഭാഗ ഗാർഫീൽഡ് ചിത്രങ്ങളെക്കാളും മികച്ചതാണ് ഈ ചിത്രം, ഇതിനേക്കാൾ മികച്ചത് എന്ന് പറയാൻ സാക്ഷാൽ ടോബി മഗ്വേറിന്റെ സ്‌പൈഡർമാൻ 2 മാത്രമേ ഉള്ളൂ എന്നാണ് അഭിപ്രായം. ഇനി ചിത്രത്തിന്റെ കഥയിലേക്ക് വരിക ആണെങ്കിൽ, മൈൽസ് മൊറാലസ് എന്ന സ്‌പൈഡർമാൻ ആണ് ചിത്രത്തിന്റെ നട്ടെല്ല്. ചില കാരണങ്ങൾ കാരണം വ്യത്യസ്ത ഡയമെൻഷനുകളിലെ സ്‌പൈഡർമാൻ ടീംസെല്ലാം ഒരുമിച്ചെത്തുന്നതും തുടർന്നുള്ള സംഭവങ്ങളും എല്ലാമാണ് ചിത്രം. ഈ വിശദീകരണത്തിൽ വലിയ തൃപ്തി തോന്നുന്നില്ലെങ്കിൽ അത് എഴുത്തിന്റെ പ്രശനം മാത്രമാണെന്ന് മനസിലാക്കുക.

🔸ഇനി ചിത്രത്തിന്റെ നല്ലതും മോശവുമായ വശങ്ങളിലേക്ക് കടക്കുക ആണെങ്കിൽ (വേണ്ടിയിട്ടല്ല, പൊതു ശീലം കാരണം) ചിത്രത്തിന്റെ ദൈർഖ്യം ഒരല്പം കുറഞ്ഞ് പോയി എന്ന് വേണമെങ്കിൽ പറയാം, ഒരുപാട് കഥാപാത്രങ്ങളും സന്ദർഭങ്ങളും വന്ന് പോവുന്നത് കൊണ്ടാവും ഒരു തരം റഷ് പലയിടത്തും പ്രകടമായി തോന്നി, ഇതിനോടൊപ്പം തന്നെ സ്‌പൈഡർമാൻ എന്ന കഥാപാത്രത്തിനെ ചുറ്റി പറ്റിയുള്ള മറ്റൊരു കഥാപാത്രവും ഒരു ചെറിയ പോരായ്മയായി തോന്നി. കഥയുമായി അടുത്ത ബന്ധമുള്ള കഥാപാത്രം ആയതിനാലും അതിനെ കുറിച്ചുള്ള എന്ത് പരാമർശവും കനത്ത സ്പോയ്ലർ ആവും എന്നതിനാലും ഇപ്പോൾ പറയാൻ താല്പര്യപ്പെടുന്നില്ല. ഇനി നല്ലതെന്ന് തോന്നിയവയിലേക്ക് കടക്കുക ആണെങ്കിൽ പറയാൻ ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ട് എന്നത് മാത്രം മതി ചിത്രത്തിന്റെ നിലവാരം മനസിലാക്കാൻ.

🔸ചിത്രത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പ്ലസ് പോയിന്റ് ആയി തോന്നിയത് അവസാന ഭാഗത്തെ കൂട്ട അടിയും രംഗങ്ങളിലെ അനിമേഷനും തന്നെയാണ്. സ്പൈഡർമാനും കിങ്‌പിനും (ഇഷ്ട കഥാപാത്രം) തമ്മിലുള്ള ഇടപെടലുകളും പോരാട്ടവും എല്ലാം നിറഞ്ഞ ആദ്യ പാതി ആയാലും മുകളിൽ സൂചിപ്പിച്ച അവസാന ഭാഗം ആയാലും ശെരി അനിമേഷൻ മികവ് പ്രകടം ആയിരുന്നു, മറ്റ് ചിത്രങ്ങളുമായി താരമത്യം ചെയ്യുമ്പോൾ ഡീറ്റൈലിംഗ് പോലെയുള്ളവ ഒരല്പം കുറഞ്ഞോ എന്ന സംശയം ഉണ്ടെങ്കിലും വ്യത്യസ്തയിൽ നൂറിൽ നൂറ് മാർക്കാണ് ഈ വിഭാഗത്തിൽ ചിത്രത്തിന്. ഇതോടൊപ്പം തന്നെ എടുത്ത് പറയേണ്ടതാണ് ചിത്രത്തിലെ വൈകാരികമായ നിമിഷങ്ങൾ, മൈൽസ് മൊറാലസ് എന്ന കഥാപാത്രത്തെയും പീറ്റർ പാർക്കറിനെയും ചുറ്റിപ്പറ്റിയാണ് ചിത്രത്തിലെ മിക്ക ഇമോഷണൽ രംഗങ്ങളും, അവ എല്ലാം തീർച്ചയായും മികച്ചതായിരുന്നു താനും.

🔸മികച്ച ഒരു കൺസെപ്റ്റ് ആണ് സ്പൈഡർ വേർസിന്റേത്, ഒരുപക്ഷെ അധികം ആരും ചിന്തിച്ചിട്ടോ അല്ലെങ്കിൽ പൂർത്തീകരിക്കാൻ ഇറങ്ങി തിരിച്ചിട്ടോ ഇല്ലാത്ത ഒരു കൺസെപ്റ്റ്, ആ കൺസെപ്റ്റിനോട് തികച്ചും നീതി പുലർത്തി ആദ്യാവസാനം ചിരിയോടെ കണ്ടിരിക്കാൻ പാകത്തിൽ ഒരു ചിത്രം തയാറാക്കി എന്നിടത്താണ് അണിയറയിൽ പ്രവർത്തിച്ചവർ വിജയിക്കുന്നത്. ഈ വിജയത്തിൽ ശബ്ദ രൂപേണ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട നടീ നടന്മാർക്കും വലിയ പങ്ക് ഉണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ചും ഷെമീയ്ക്ക് മൂർ, ഹെലീ സ്റ്റെൻഫെൽഡ്, ജെയ്ക്ക് ജോൺസൻ എന്നിവർക്ക്. ഇവർക്കൊപ്പം തന്നെ സീൻ സ്റ്റീലർ എന്നൊക്കെ വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടേണ്ട കിങ്‌പിൻ ആയി ലീവ് ഷ്റീബറും, സ്‌പൈഡർമാൻ അവതാരങ്ങളിൽ ഒന്നായി സാക്ഷാൽ നിക്ക് കേജും എത്തുന്നുണ്ട്. ഇനി ഇതൊന്നും പോരെങ്കിൽ വെടിക്കെട്ട് പോലെയൊരു പോസ്റ്റ് ക്രെഡിറ്റ് സീനും ചിത്രത്തിൽ ഉണ്ട്. ആകെ മൊത്തം നോക്കുമ്പോൾ ഒരു ഹോളിഡേ എൻജോയ്മെന്റ് മൂഡിൽ കണ്ടിരിക്കാൻ പറ്റിയ നല്ല ഒന്നാംക്ലാസ് ചിത്രമാണ് സ്‌പൈഡർമാൻ ഇന്റു ദി സ്പൈഡർവേഴ്സ്, രണ്ടാമതൊന്ന് ആലോചിക്കാതെ ധൈര്യമായി കാണാം ഈ ചിത്രം. ചിത്രത്തിന് തുടർ ഭാഗങ്ങൾ ഉണ്ടാവും എന്ന് കേട്ടു, രണ്ടോ മൂന്നോ എത്ര വേണേലും എടുത്തോ ഈയൊരു നിലവാരം ഉണ്ടായാൽ മതി (ശ്രീനിവാസൻ.ജെപിജി).

Verdict : Very Good

460. Picnic (1996)

Director : Shunji Iwai

Genre : Drama

Rating : 7.3/10

Country : Japan

Duration : 67 Minutes

🔸"The Difference Between A Healthy Person And One Who Is Mentally Ill Is The Fact That The Healthy One Has All The Mental Illness, And The Mentally Ill Person Has Only One" പൊതുവെ ഒരു ചെറിയ കുട്ടിയുടേതിന് സമാനമായി ഒട്ടും മലിനമാക്കപ്പെടാത്ത ഒരു മനസ്സാണ് മാനസിക വൈകല്യം ഉള്ളവരുടേത് എന്ന് പറഞ്ഞ് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ഇവരുടെ മനസ്സും ചിന്തകളും ജീർണിച്ച പുറം ലോക ചിന്തകൾ കയറി കൂടിയിട്ടില്ലാത്തവയാണ്, അതിനാൽ തന്നെ ഒരു തരം നിഷ്കളങ്കത അവരിൽ കാണാനായേക്കും, ഭൂതകാലം അവർക്ക് ബാധകമല്ല, ഭാവിയെ കുറിച്ച് ആകുലതകൾ ഇല്ല, എന്തിനധികം വർത്തമാന കാലം പോലും അവരുടെ ചിന്തകളിൽ ഇല്ല, അങ്ങനെ ഒഴുകി നടന്ന് പടർന്ന് പരന്ന് കടന്ന് പോവുന്ന ചില ജീവിതങ്ങൾ ഉണ്ട് ചുറ്റിലും.

🔸ഷുഞ്ചി ഇവായി എന്ന സംവിധായകന് ചിലപ്പോൾ ഒരു പരിചയപ്പെടുത്തൽ ആവശ്യം വന്നേക്കാം, ജാപ്പനീസ് ചിത്രങ്ങളിൽ താല്പര്യം പ്രകടിപ്പിക്കാത്തവർക്ക് ചിലപ്പോൾ ഒരല്പം അപരിചിതത്വം തോന്നിയേക്കാം ആ പേരിനോട്. ലവ് ലെറ്റർ പോലെയുള്ള ഷുഞ്ചിയുടെ സിനിമകൾക്ക് ആരാധകർ ഉണ്ടെങ്കിൽ കൂടിയും പിക്നിക് പോലെയോ ഷാലോടെയിൽ ബട്ടർഫ്‌ളൈ പോലെയോ ഉള്ള മികച്ച ചിത്രങ്ങൾ പലർക്കും കേട്ട് കേൾവിയില്ല. ഈ ചിത്രങ്ങളെല്ലാം തന്നെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന വിഷയത്തിൽ മികവ് പുലർത്തുന്നതാണ് എന്നതിൽ ചിത്രം കണ്ടൊരാൾക്ക് സംശയം ഉണ്ടാവാൻ ഇടയില്ല. ഇവയിൽ തന്നെ പിക്നിക് എന്ന ചിത്രം എടുത്ത് പറയേണ്ട ഒന്നാണ്

🔸മാനസിക വൈകല്യം ഉള്ള ചില കഥാപാത്രങ്ങളുടെ കഥയാണ് പിക്നിക് പറയുന്നത്, ഐ ആം എ സൈബോർഗ് ബട്ട് താറ്റ്സ് ഓക്കെ എന്ന ചിത്രത്തിനോട് ചില സാമ്യതകൾ ഈ സിനിമയും പുലർത്തുന്നുണ്ട്. രണ്ട് ചിത്രങ്ങളിലും മാനസിക വൈകല്യം എന്നതിന് അപ്പുറം നിഷ്കളങ്കത നിറഞ്ഞ കഥാപാത്രങ്ങളും, അവരിൽ ബോധവാന്മാരായ മനുഷ്യർക്ക് മനസിലാക്കാൻ കഴിയുന്ന ട്രാജഡിയുടെ ടോണും എല്ലാം മനോഹരമായി അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഒരു മാനസിക ആരോഗ്യ കേന്ദ്രത്തിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടുന്ന കൊക്കോ, സുംജി, സെറ്റൊരു എന്നീ വ്യക്തികളുടെ കഥയാണ് ഈ ചിത്രം പറയുന്നത്. നാല് മാനസിക രോഗികൾ നഗരത്തിൽ എത്തുന്നതും തുടർന്ന് അരങ്ങേറുന്ന സംഭവങ്ങളും എല്ലാം ചേർന്ന് മലയാളത്തിൽ ഒരു സിനിമ പുറത്തിറങ്ങിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും പിക്നിക്കിന്റെ ടോൺ തികച്ചും വ്യത്യസ്തമാണ്.

🔸കൊക്കോ എന്ന കഥാപാത്രമാണ് ചിത്രത്തിന്റെ സെന്റർ പീസ്, കൂട്ടത്തിൽ ഒരല്പം കിറുക്ക് കൂടുതലും കൊക്കോയ്ക്ക് ആണ്. വേഷ വിധാനങ്ങളിലും പെരുമാറ്റത്തിലും എല്ലാം കൊക്കോ നമ്മൾ ഇതുവരെ കണ്ട് മുട്ടിയിട്ടില്ലാത്ത ഒരു തരം അവതാരമാണ്. കൊക്കോയോടൊപ്പം തന്നെ പ്രാധാന്യം അർഹിക്കുന്ന കഥാപാത്രമാണ് സുംജി, ഹാലൂസിനേഷൻ പോലെയുള്ള കാരണങ്ങളാൽ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്ന സുംജിയുടെയും കൊക്കോയുടെയും ജീവിതങ്ങളിലൂടെ ചിത്രം കടന്ന് പോവുന്നുണ്ട്. ഈ മൂന്ന് കഥാപാത്രങ്ങളും പുറം ലോകത്തേക്ക് എത്തുന്നതും ലോകാവസാനം അടുത്തെന്ന മിഥ്യാധാരണ ഇവരിൽ ഉടലെടുക്കുന്നതും തുടർന്നുള്ള സംഭവങ്ങളും ആണ് ചിത്രത്തിന്റെ തുടർന്നുള്ള ഭാഗങ്ങൾ.

🔸ഒരു മണിക്കൂർ പരിധിയിൽ ദൈർഖ്യമുള്ള വളരെ ലളിതമായ ഒരു ചിത്രമാണ് പിക്നിക്, മുകളിൽ സൂചിപ്പിച്ചതിൽ നിന്നും മാറി കഥാപാത്രങ്ങളുടെ ഭൂതകാലത്തിലേക്കും കാര്യ കരണങ്ങളിലേക്കും എല്ലാം ചിത്രം കടന്ന് പോവുന്നുണ്ട്. ലളിതമായ കഥയിലും അതിന്റെ നിഷ്കളങ്കമായ അവതരണത്തിലും ഒരു ട്രാജിക് ടോൺ ചിത്രം കരുതി വെച്ചിട്ടുണ്ട്, ഈ ടോൺ നിലനിർത്തുന്നതിൽ നിർണ്ണായക പങ്ക് വഹിച്ച സിനിമയുടെ ബാക്ക്ഗ്രൗണ്ട് സ്കോറും എടുത്ത് പറയേണ്ടി ഇരിക്കുന്നു. ഇതിനോടൊപ്പം മികച്ച സിനിമാട്ടോഗ്രഫിയും നല്ല പ്രകടനങ്ങളും കൂടി ആവുമ്പോൾ ജാപ്പനീസ് സിനിമാ ഇന്ഡസ്ട്രിയിലെ കണ്ടിരിക്കേണ്ട ചിത്രങ്ങളിൽ ഒന്നായി മാറുകയാണ് പിക്നിക് എന്ന ചിത്രം.

Verdict : Very Good

459. Ralph Breaks The Internet (2018)

Director : Rich Moore

Genre : Animation

Rating : 7.5/10

Country : USA

Duration : 112 Minutes

🔸അനിമേഷൻ ചിത്രങ്ങളോട് താല്പര്യം പ്രകടിപ്പിക്കാത്ത അനവധി സിനിമാ ആസ്വാദകരെ നേരിട്ട് അറിയാം, ഇതിൽ മിക്കവരും പറയുന്ന കാരണങ്ങൾ ഒന്നുകിൽ വിശ്വസനീയത കുറവാണ് എന്നതോ അല്ലെങ്കിൽ മനുഷ്യർക്ക് പകരം സ്പെഷ്യൽ എഫക്ടിന്റെ ബലത്തിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട കഥാപാത്രങ്ങളോടുള്ള ഇഷ്ടക്കുറവോ ആയിരിക്കും എന്നാണ് അനുഭവം. എന്നാൽ അനിമേഷൻ മേഖലയിൽ സിനിമ കൈവരിച്ച മുന്നേറ്റത്തിനെ കുറിച്ച് ഇവർ ബോധവാന്മാർ ആണോ എന്നതാണ് യഥാർത്ഥ ചോദ്യം. ലൈവ് ആക്ഷൻ ചിത്രങ്ങളേക്കാൾ വികാര തള്ളിച്ച സൃഷ്ടിക്കാനും പ്രേക്ഷകരെ പിടിച്ച് ഇരുത്താൻ കെൽപ്പുള്ള കഥയും കഥാപാത്രങ്ങളെയും സൃഷ്ടിക്കാനും ജാപ്പനീസ്, ഇംഗ്ലീഷ് അനിമേഷൻ ചിത്രങ്ങൾക്ക് സാധിക്കാറുണ്ട്, അതിൽ അവർ വിജയിച്ചിട്ടുള്ളതുമാണ്. ഈ മേഖലയിലെ അതികായന്മാരായ ഡിസ്നിയുടെ ഏറ്റവും പുതിയ സൃഷ്ടിയാണ് റാൽഫ് ബ്രെയ്ക്സ് ദി ഇന്റർനെറ്റ്, മുകളിൽ സൂചിപ്പിച്ച നിലവാരത്തിന്റെ കാര്യം പിന്തുടരുന്ന മറ്റൊരു നല്ല ഡിസ്‌നി ചിത്രം.

🔸മുൻഭാഗ ചിത്രത്തിലെ സംഭവങ്ങൾക്ക് ശേഷം ആറ് വർഷങ്ങൾ കടന്ന് പോയിരിക്കുന്നു, റാൽഫും വിനാലൊപ്പും ഇന്ന് അടുത്ത സുഹൃത്തുക്കളാണ്, അതിനേക്കാൾ ഉപരി മനസാക്ഷി സൂക്ഷിപ്പുകാർ എന്നൊക്കെ വേണമെങ്കിൽ പറയാം. വിനാലോപ്പിന്റെ ഷുഗർ റഷ് എന്ന കമ്പ്യൂട്ടർ ഗെയിം ചില പ്രശ്നങ്ങൾ നേരിടുന്നതും അത് പരിഹരിക്കുന്നതിന് വേണ്ടി ഇരുവർക്കും വേൾഡ് വൈഡ് വെബ് വരെ പോവേണ്ടി വരുന്നതും തുടർന്ന് അരങ്ങേറുന്ന സംഭവങ്ങളും എല്ലാമാണ് റാൽഫ് ബ്രെയ്ക്സ് ദി ഇന്റർനെറ്റിന്റെ രത്നച്ചുരുക്കം, അത് ആ വഴി പോകട്ടെ. ചിത്രത്തിന്റെ കഥയിൽ ശ്രദ്ധ ചെലുത്തുന്നതിനേക്കാൾ നല്ലതും മോശവുമായ വശങ്ങളിലേക്ക് ഒരു ചെറിയ നോട്ടം ആവാം.

🔸കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കെ മോശം എന്ന് തോന്നിയ അല്ലെങ്കിൽ ഇത് പോരാ എന്ന് തോന്നിയ ചില കാര്യങ്ങളിലേക്ക് ആദ്യം കടക്കാം, ആറ് വർഷങ്ങൾക്ക് മുന്നേ പുറത്തിറങ്ങിയ ചിത്രവുമായി തട്ടിച്ച് നോക്കുക ആണെങ്കിൽ ഈ ചിത്രം ഒരല്പം അലസത നിറഞ്ഞ ചിത്രം തന്നെയാണ്. ആദ്യ ഭാഗത്തെ കഥാപാത്രങ്ങൾക്ക് കാര്യമായ പുരോഗതിയെ വ്യക്തമായ ഉദ്ദേശ ശുദ്ധിയോ ഈ ചിത്രം നൽകിയതായി തോന്നുന്നില്ല, ആദ്യ ഭാഗം കണ്ട് ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ടവർക്ക് ഇത് വലിയ പോരായ്മ ആയി തോന്നാൻ ഇടയില്ലെങ്കിലും ഇത് കണ്ടതിന് ശേഷം ആദ്യ ഭാഗം കാണാനിടയായ എന്നെ പോലെ ഉള്ളവർക്ക് പ്രശനം അനുഭവപ്പെട്ടേക്കാം. ഇതിനോടൊപ്പം ഏൽക്കാതെ പോയ വൈകാരികതയും (ഡിസ്‌നി സ്പെഷ്യൽ) ഒരു പോരായ്മ ആയി തോന്നി. എന്നാൽ ഇതിനേക്കാൾ എല്ലാം മുകളിൽ നിൽക്കുന്നത് നല്ലൊരു തീം ഉണ്ടായിട്ടും പ്രാരംഭ ഘട്ടം വരെ മാത്രം എത്തിയ സ്ക്രിപ്റ്റ് തന്നെയാണ്.

🔸ഇനി മികച്ച് നിന്ന കാര്യങ്ങളിലേക്ക് ശ്രദ്ധ തിരിക്കുക ആണെങ്കിൽ അനിമേഷന്റെ കാര്യത്തിൽ ആദ്യ ചിത്രത്തേക്കാൾ നിലവാരം പുലർത്തുന്നുണ്ട് ഈ ചിത്രം, ഇതിനോടൊപ്പം തന്നെ ഇൻക്രെഡിബിൾസ് പോലെയുള്ള ചിത്രങ്ങൾ സെറ്റ് ചെയ്ത നിലവാരത്തിന്റെ ലെവൽ ഈ ചിത്രവും പുലർത്തുന്നുണ്ട് എന്നത് ഡിസ്‌നിക്ക് അഭിമാനിക്കാനുള്ള വകയാണ്. ചിത്രത്തിന്റെ ശക്തി എന്നത് ജോൺ സി റെയ്‌ലിയുടെ റാൽഫ് തന്നെയാണ്, താൻ അഭിനയിക്കുന്ന ചിത്രങ്ങളിലെല്ലാം പ്രേക്ഷകരെ കയ്യിലെടുക്കാറുള്ള റെയ്ലിയുടെ വ്യത്യസ്ത ശൈലി ഇവിടെ ശബ്ദത്തിലൂടെയും കാണാനാവും, ഇദ്ദേഹത്തിനോടൊപ്പം തന്നെ സാറാ സിൽവെർമാനും, ഗാൽ ഗാഡറ്റും പ്രശംസ അർഹിക്കുന്നുണ്ട്. ഇന്റർനെറ്റ് എന്നത് വളരെ പ്രാധാന്യമുള്ള വസ്തുതയായി വന്ന് പോവുന്ന ഈ ചിത്രത്തിൽ ബസ് ലൈറ്റിയർ പോലെയുള്ള അനവധി കഥാപാത്രങ്ങളും വന്ന് പോവുന്നുണ്ട് എന്നതും ശ്രദ്ധേയമാണ്.

🔸ഇനി കാണണോ വേണ്ടയോ എന്ന ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരം, കാണാം തീർച്ചയായും ഒരു തവണ കാണാനുള്ള വിഭവങ്ങൾ ചിത്രം ഒരുക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ട്. അനിമേഷൻ, ഡിസ്‌നി ആരാധകർക്ക് കണ്ട് ആസ്വദിക്കാൻ പറ്റിയ ചിത്രമാണ് റാൽഫ് ബ്രെയ്ക്സ് ദി ഇന്റർനെറ്റ്, എന്തിരുന്നാലും അനിമേഷൻ ചിത്രങ്ങളോട് താല്പര്യം പ്രകടിപ്പിക്കാത്തവരോട് ശുപാർശ ചെയ്യാൻ മാത്രം വലിയ സംഭവവുമല്ല. എന്ജോയ്മെന്റ് മൂഡിൽ കാണാൻ പറ്റിയ ചിത്രമാണ് റാൽഫ്, കീറി മുറിക്കാൻ പല കാരണങ്ങളും കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞേക്കാം എങ്കിൽ കൂടിയും ചിത്രം നൽകുന്ന എന്റർടൈൻമെന്റ് വാല്യൂ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ ഒറ്റ തവണ കാഴ്ചയ്ക്ക് തീർച്ചയായും നിർദ്ദേശിക്കും.

Verdict : Good

458. Mortal Engines (2018)

Director : Christian Rivers

Genre : Adventure

Rating : 6.8/10

Country : New Zealand

Duration : 128 Minutes

🔸മോർട്ടൽ എഞ്ചിൻസ് എന്ന ചിത്രത്തിന് ആധാരമായ ഫിലിപ്പ് റീവ്സിന്റെ നോവൽ വായിച്ചിട്ടില്ല, നാല് ഭാഗമോ മറ്റോ ഉണ്ട് എന്നതല്ലാതെ കഥയെ പറ്റിയോ കഥാപാത്രങ്ങളെ പറ്റിയോ ഒന്നും തന്നെ യാതൊരു അറിവും ഉണ്ടായിരുന്നുമില്ല. എന്തിരുന്നാലും വായിച്ചിട്ടുള്ളവരുടെ നല്ല പ്രതികരണം കാരണവും, അതിനേക്കാളേറെ പീറ്റർ ജാക്സൺ എന്ന വ്യക്തിയുടെ പാഷൻ പ്രൊജക്റ്റ് ആയതിനാലും പ്രതീക്ഷ എന്ന സാധനം മോർട്ടൽ എഞ്ചിൻസിന് മേൽ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നതാണ് സത്യം. ഒരു നല്ല നോവൽ ഒരിക്കലും നല്ലൊരു സിനിമ ഉറപ്പ് നൽകില്ല എന്ന വസ്തുത കഴിഞ്ഞ വർഷം പുറത്തിറങ്ങിയ ഡാർക്ക് ടവർ പഠിപ്പിച്ചതാണെങ്കിലും പുറത്തിറങ്ങിയ ട്രൈലെറുകളും പ്രൊമോഷൻ ഐറ്റംസും പ്രതീക്ഷ തകർക്കുന്ന മട്ടിൽ യാതൊരു സൂചനയും നൽകിയില്ല.

🔸വിശദീകരിക്കാനോ അല്ലെങ്കിൽ ചിത്രം കാണാത്തോരാൾക്ക് മനസിലാക്കി തരാനോ ഒരല്പം ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള കഥയാണ് മോർട്ടൽ എഞ്ചിൻസിന്റേത്, എന്തിരുന്നാലും സ്പോയ്ലർ ഒഴിവാക്കി ഒരു ചെറിയ ശ്രമം നടത്തി നോക്കാം. ലണ്ടൻ നഗരമാണ് നമ്മുടെ കഥാ പശ്ചാത്തലം. ലണ്ടൻ പഴയ ലണ്ടനല്ല, സഞ്ചരിക്കാൻ ഒക്കെ കഴിയുന്ന പുതിയൊരു നഗരമാണ് ലണ്ടൻ, ലോകത്തെ മിക്ക നഗരങ്ങളും ഇന്ന് അങ്ങനെ തന്നെയാണ്. ഈ സഞ്ചരിക്കുന്ന ലണ്ടൻ നഗരത്തിലെ പ്രമാണി ആയ തദ്ദേയസ് വാലന്റൈന് നേരെ ഒരു വധ ശ്രമം ഉണ്ടാവുന്നതും, തുടർന്ന് അരങ്ങേറുന്ന സംഭവങ്ങളും പ്രത്യാഘാതങ്ങളും എല്ലാമാണ് ചിത്രത്തിന്റെ കഥ. ഹെസ്റ്റർ എന്ന അത്യാവശ്യം ദുരൂഹത നിറഞ്ഞ ഒരു യുവതിയുടെയും, ലണ്ടൻ നഗരത്തിലെ അന്തേവാസി ആയ ടോം എന്ന യുവാവിന്റെയും വീക്ഷണത്തിലൂടെയാണ് കഥ മുന്നേറുന്നത്.

🔸മോർട്ടൽ എഞ്ചിൻസിന്റെ മോശമെന്ന് തോന്നപ്പെട്ട ഭാഗങ്ങളിലേക്ക് ശ്രദ്ധ ചെലുത്തുക ആണെങ്കിൽ ആദ്യമേ തന്നെ പറയേണ്ടത് രണ്ട് മണിക്കൂറിന് മുകളിൽ നിൽക്കുന്ന ചിത്രത്തിന്റെ ദൈർഖ്യം തന്നെയാണ്. ഈ ദൈർഖ്യം പുതിയതായി പ്രേക്ഷകന്റെ മുന്നിലേക്ക് എത്തിയ കഥാപാത്രങ്ങളുടെ വികസനത്തിന് വേണ്ടി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ പരാതികൾക്ക് യാതൊരു സ്ഥാനവും ഉണ്ടാവുമായിരുന്നില്ല എന്നാൽ ആദ്യ പാതിയിലെ അനാവശ്യമായ പല രംഗങ്ങളും ലാഗും ആസ്വാദനത്തിനെ നന്നായി ബാധിക്കുന്നുണ്ട്. അവസാനത്തോട് അടുക്കുമ്പോഴുള്ള ആക്ഷൻ രംഗങ്ങൾ നല്ലതാണെങ്കിൽ കൂടിയും ചോദ്യങ്ങൾ ഉയർത്തുന്ന ക്ലൈമാക്സ് അതിനെ ബാലൻസ് ചെയ്യുന്നുമുണ്ട്. ഇതിനോടൊപ്പം ശരാശരിയിൽ താഴെ നിൽക്കുന്ന സംഭാഷണങ്ങളും, അനാവശ്യ ടോയ്‌ലെറ്റ് കൊമെടികളും, എന്തിനെന്ന് പോലും മനസിലാവാത്ത റൊമാൻസും മറ്റ് നെഗറ്റിവുകളായി അനുഭവപ്പെട്ടു.

🔸നൂറ് മില്യൺ ഡോളർ ബഡ്ജറ്റും, തിരക്കഥയിലും ദൈർഖ്യത്തിലും പൂർണ സ്വാതന്ത്ര്യവും, പീറ്റർ ജാക്ക്സണിനെ പോലെയൊരു വ്യക്തിയുടെ സാന്നിധ്യവും, എല്ലാത്തിനും ഉപരി നല്ലൊരു സോഴ്സ് മെറ്റീരിയലും ഉണ്ടായിട്ടും കയ്യടക്കം ഇല്ലായ്മ ഒന്ന് കൊണ്ട് മാത്രം വീണ് പോവുന്ന ഒരു ചിത്രമാണ് മോർട്ടൽ എഞ്ചിൻസ്. എങ്കിലും തെറ്റുകൾക്കിടയിലും ചില നല്ല വശങ്ങൾ കൂടിയുണ്ട് ചിത്രത്തിൽ, കുറച്ച് കൂടി ലളിതമായി പറയുക ആണെങ്കിൽ ഇതിൽ എവിടെയോ ഒരു നല്ല ചിത്രം ഒളിഞ്ഞിരിപ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് വേണമെങ്കിൽ പറയാം. സ്റ്റീഫൻ ലാങ്ങിന്റെ കഥാപാത്രം ആണ് ചിത്രത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പ്ലസ് പോയിന്റ്, കഥാപാത്രവും അയാളുടെ ബാക്ഗ്രൗണ്ടും എല്ലാം സസ്പെൻസ് ആയി നിൽക്കട്ടെ, നായികാ കഥാപാത്രത്തോടൊപ്പം ഉള്ള ഈ കഥാപാത്രത്തിന്റെ ചില രംഗങ്ങൾ നന്നായിരുന്നു എന്ന് പറയാം. ഇതിനോടൊപ്പം എടുത്ത് പറയേണ്ടത് വിഷ്വൽ എഫക്ട്സിന്റെ കാര്യത്തിലാണ്, ആ മേഖലയിൽ യാതൊരു പരാതിയും പറയാനില്ല എന്ന് മാത്രമല്ല പല ബിഗ് ബഡ്‌ജറ്റ്‌ ചിത്രങ്ങളോടും കിട പിടിക്കുന്നുമുണ്ട്.

🔸ഇനി കാണണമോ വേണ്ടയോ എന്നാണെങ്കിൽ വിഷ്വൽ എഫക്ടുകൾ ലാപ്‌ടോപിലോ ഫോണിലോ കാണുമ്പോൾ മികവ് അനുഭവപ്പെട്ടേക്കില്ല എന്തിരുന്നാലും വിലപ്പെട്ട സമയവും പണവും ഒന്നും ഒരു പരിധി വരെ ഈ ചിത്രം തിയേറ്ററിൽ അർഹിക്കുന്നുമില്ല. തീരുമാനങ്ങൾ സ്വന്തം റിസ്കിൽ എടുക്കുക, അത്യാവശ്യം മുഷിപ്പ് ഉണർത്തുന്ന ആദ്യ പകുതിയും മെച്ചപ്പെടുന്ന രണ്ടാം പകുതിയും, നല്ല ആക്ഷൻ സീക്വൻസുകളും, വിവരിക്കാൻ കഴിയാത്ത ക്ലൈമാക്സും എല്ലാം ചേർന്നതാണ് ചിത്രം. സ്വന്തം റിസ്കിൽ കാണാം ഇല്ലെങ്കിൽ പ്രിന്റ് ഇറങ്ങുമ്പോൾ ആവാം, എന്തിരുന്നാലും ബിൽഡ് അപ്പിനും പ്രതീക്ഷയ്‌ക്കും ഒത്ത് ഉയരാതെ പോവുന്ന ചിത്രമാണ് മോർട്ടൽ എഞ്ചിൻസ് എന്നതിൽ സംശയമില്ല.

Verdict : Below Average

457. Mowgli Legend Of The Jungle (2018)

Director : Andy Serkis

Genre : Adventure

Rating : 6.8/10

Country : UK

Duration : 104 Minutes

🔸മൗഗ്ലി എന്ന കഥാപാത്രത്തിനും ജംഗിൾ ബുക് എന്ന കഥയ്ക്കും പരിചയപ്പെടുത്തലുകൾ ആവശ്യം ഉണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനം റുഡ്യാർഡ് കിപ്ലിങ്ങിന്റെ ഭാവനയിൽ വിരിഞ്ഞ ഈ കഥ ഇന്ന്, ഒരു നൂറ്റാണ്ടിന് അപ്പുറവും സ്വീകാര്യതയ്ക്കും ജനപ്രീതിക്കും ഒരു കുറവും തട്ടാതെ നിലനിൽക്കുന്നത് കടന്ന് പോയ തലമുറകളുടെ കുട്ടിക്കാലത്തെ നിറമുള്ള സ്വപ്നങ്ങളിൽ ഒന്നായി ജംഗിൾ ബുക് നിലനിന്നത് കൊണ്ട് തന്നെയാണ്. ഉദ്ദേശം ആറ് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപാണ് വാർണർ ബ്രോസ് ചിത്രത്തെ കുറിച്ച് ചിന്തിച്ച് തുടങ്ങിയത്, സമീപനത്തിലെ വ്യത്യസ്തത കാരണവും മറ്റും അനവധി സംവിധായകർ വന്ന് പോയ പ്രൊജക്റ്റ് ഒടുവിൽ യാഥാർഥ്യത്തിലേക്ക് നീങ്ങിയത് ആൻഡി സെർക്കിസിന്റെ വരവോടു കൂടിയാണ്, 2016ലെ ഡിസ്‌നി ചിത്രം കാരണവും പ്രൊഡക്ഷൻ നേരിട്ട കാലതാമസവും കാരണം ഒരുപാട് വൈകിയ മൗഗ്ലി ഒടുവിൽ ഈ ആഴ്ച നെറ്റ്ഫ്ലിക്സിൽ എത്തിയിരിക്കുകയാണ്.

🔸ജംഗിൾ ബുക്കിനെ പറ്റി എന്തെങ്കിലും ഒരറിവ് ഉള്ള വ്യക്തിക്ക് കഥയെ കുറിച്ചും കഥാപാത്രങ്ങളെ കുറിച്ചും ഒരേകദേശ ധാരണ ഉണ്ടാവും, കാട്ടിലെ മൃഗങ്ങൾക്കിടയിൽ ജീവിക്കുന്ന മനുഷ്യക്കുട്ടി ആയ മൗഗ്ലിയും, അന്തേവാസികളായ മറ്റ് മൃഗങ്ങളും, സുഹൃത്തും സംരക്ഷകരും എല്ലാമായ ബാലുവും ബഗീരനും, എതിരാളിയായ ഷേർ ഖാനും എല്ലാമാണ് ഈ ചിത്രത്തിലെയും പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങൾ. ഈ മേഖലയിൽ ഒരു വിശദീകരണമോ, കാര്യമായ അറിവോ ആവശ്യം ഉണ്ടെന്ന് തോന്നാത്തതിനാൽ കഥയിലേക്ക് കടക്കുന്നില്ല, ചിത്രത്തിന്റെ നല്ലതും മോശവുമായ വശങ്ങളിലേക്ക് കടക്കാം. അതിലേക്ക് കടക്കുന്നതിന് മുന്നേ തന്നെ പറയാം ഡിസ്നിയുടെ ജംഗിൾ ബുക്കിൽ നിന്നും തികച്ചും വ്യത്യസ്തമാണ് ഈ ചിത്രം, പ്രത്യേകിച്ചും ടോണിലും കഥാപാത്രങ്ങളെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന രീതിയിലും.

🔸മോശമെന്ന് തോന്നിച്ച കാര്യങ്ങളിലേക്ക് കടക്കുക ആണെങ്കിൽ ആദ്യം തന്നെ സംശയം ഏതും ഇല്ലാതെ പറയേണ്ടി വരും ഡിസ്‌നി ചിത്രത്തിന് താഴെ തന്നെയാണ് മൗഗ്ലിയുടെ സ്ഥാനം, ശൈലിയിലും ടോണിലും തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ രണ്ട് ചിത്രങ്ങളും താരമത്യം ചെയ്യുന്നത് അസംബന്ധം ആണെങ്കിൽ കൂടിയും മുൻ ചിത്രം ഒരുക്കിയ ദൃശ്യവിരുന്ന് ഈ ചിത്രം നൽകുന്നില്ല. എന്തിരുന്നാലും മൗഗ്ലിയുടെ ഡാർക്ക് ആയ അവതരണവും, റിയലിസ്റ്റിക് രീതിയും വേറിട്ട അനുഭവം തന്നെയാണ്. ഇതോടൊപ്പം താല്പര്യം ജനിപ്പിക്കാത്ത മനുഷ്യ കഥാപാത്രങ്ങളും (പ്രത്യേകിച്ചും ഫ്രീദ പിന്റോയുടെ കഥാപാത്രം), വെട്ടിച്ചുരുക്കിയത് പോലെയുള്ള സിനിമയുടെ ദൈർഖ്യം കാരണം ഉടലെടുക്കുന്ന പ്രശ്നങ്ങളും പോരായ്മകൾ ആയി അനുഭവപ്പെട്ടു. ജംഗിൾ ബുക്ക് പോലെയുള്ള സിനിമയിൽ മൗഗ്ലി അല്ലാതെ മറ്റ് മനുഷ്യ കഥാപാത്രങ്ങൾക്ക് ആരേലും വില നൽകുമോ എന്ന് ചോദിച്ച് ഈ പോരായ്‌മ വേണമെങ്കിൽ ഒഴിവാക്കാവുന്നതുമാണ്.

🔸ഇനി നല്ല വശങ്ങളിലേക്ക് കടക്കുക ആണെങ്കിൽ ടൈറ്റിൽ കഥാപാത്രത്തെ തന്നെ എടുത്ത് പറയേണ്ടി വരും, രോഹൻ ചന്ദ് തന്റെ വേഷം ഗംഭീരം ആക്കിയിരിക്കുന്നു എന്ന് തന്നെ പറയാം. സ്പെഷ്യൽ ഇഫക്ട്സ് മേഖലയിൽ ചിത്രം പുലർത്തിയ നിലവാരവും, മികച്ച സിനിമാട്ടോഗ്രഫിയും എടുത്ത് പറയേണ്ടി ഇരിക്കുന്നു, ഇതിനോടൊപ്പം തന്നെ ഓൾ സ്റ്റാർ കാസ്റ്റ് എന്നൊക്കെ ഉള്ള വിശേഷണം അർഹിക്കുന്ന ചിത്രത്തിന്റെ വോയിസ് കാസ്റ്റും അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ തകർത്തു, പ്രത്യേകിച്ചും കാ എന്ന കഥാപാത്രമായി എത്തിയ കെയ്റ്റ് ബ്ലാഞ്ചെട്ട് അന്യായ ഫീൽ തന്നെയാണ് നൽകിയത്. ക്രിസ്റ്റിയൻ ബെയ്‌ലിന്റെ ഭഗീരയും, ബെനഡിക്റ്റ് ക്യാമ്പെർബാച്ചിൻറെ ഷേർ ഖാനും ഒരുപോലെ മികച്ചു നിന്നു. മുൻ ചിത്രത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി മൃഗങ്ങളെക്കാൾ മൗഗ്ലിയിൽ ശ്രദ്ധ ചെലുത്തിയ തീരുമാനവും കയ്യടി അർഹിക്കുന്നുണ്ട്.

🔸ഇനി ശെരിയും തെറ്റും ഒക്കെ പരിശോധിച്ച് കഴിഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക് ചോദ്യത്തിലേക്ക് വരാം, കാണണമോ വേണ്ടയോ എന്ന ചോദ്യത്തിലേക്ക്. ഇതിനുള്ള മറുപടി മറ്റൊരു മറു ചോദ്യമാണ്, എന്ത് കൊണ്ട് കാണാതിരിക്കണം എന്ന്. ഡിസ്‌നി ചിത്രവുമായി തട്ടിച്ച് നോക്കുമ്പോൾ തട്ട് താഴ്ന്നിരുന്നേക്കാം എങ്കിലും വ്യക്തിപരമായി ഡാർക്ക് ആൻഡ് ഗ്രിറ്റി രീതിയിലുള്ള ഈ ചിത്രത്തിന്റെ അവതരണം മുൻ ചിത്രങ്ങളേക്കാൾ മികച്ചതായാണ് അനുഭവപ്പെട്ടത് (വ്യക്തിപരം മാത്രം). ജംഗിൾ ബുക്കിൽ നിന്നും പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന ഒരു കിഡ് ഫ്രണ്ട്ലി ചിത്രം ആയിരിക്കില്ല മൗഗ്ലി, അതിനുള്ള കാരണം ചിത്രം അവസാനത്തോട് അടുക്കുമ്പോൾ മനസിലായേക്കും. കൂടുതൽ പറയുന്നില്ല കഥയുടെയും കഥാപാത്രത്തിന്റെയും ആരാധകർക്ക് ഒരു തവണ കാണാനുള്ള വക ചിത്രം കരുതി വെച്ചിട്ടുണ്ട്, സ്വന്തം ആസ്വാദനം മാത്രമാണ് ലക്ഷ്യം എങ്കിൽ കൂടുതൽ ചിന്തിക്കാതെ കാണാൻ ശ്രമിക്കുക.

Verdict : Good

456. April Story (1998)

Director : Shunji Iwai

Genre : Romance

Rating : 7.2/10

Country : Japan

Duration : 67 Minutes

🔸വലിയ പരിചയം ഒന്നും ഇല്ലാത്ത ഒരു പറ്റം ആളുകളുടെ ഇടയിൽ പെട്ട്, സംസാരിക്കാൻ ഒരു അവസരത്തിനായി കാത്തിരുന്ന് കാത്തിരുന്ന് ഒടുവിൽ അത് ലഭിച്ചപ്പോൾ തൊണ്ട വിറച്ച് നാവ് വിരണ്ട്‍ വിയർത്ത് കുളിച്ച ഒരു അനുഭവം മിക്കവരുടെയും ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കൽ എങ്കിലും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടാവും. ഒരല്പം ആത്മവിശ്വാസം കുറവുള്ള, നാണം കുണുങ്ങികൾ ആയുള്ളവരുടെ കാര്യം ആണെങ്കിൽ പിന്നെ പറയുകയേ വേണ്ട. ഏപ്രിൽ സ്റ്റോറി എന്ന ചിത്രത്തിലെ നായികയും ഈ അനുഭവത്തിലൂടെ കടന്ന് പോവുകയാണ്, അതും തന്റെ ജീവിതത്തിലെ വളരെ നിർണ്ണായകമായ ഒരു ദിവസം, കോളേജിൽ കാലെടുത്ത് വെച്ച ആ ദിവസം.

🔸ട്രാന്സിഷൻ പീരീഡ്‌ അല്ലെങ്കിൽ ഒരു മാറ്റത്തിന്റെ സമയത്താണ് യുസുകി നിറെനോ എന്ന കഥാപാത്രത്തെ നമ്മൾ കണ്ട് മുട്ടുന്നത്, പതിനെട്ട് വയസ്സ് തികഞ്ഞ് പ്രായപൂർത്തി ആയതേ ഉള്ളൂ നിറെനോയ്ക്ക്. തന്റെ സ്‌കൂൾ ജീവിതത്തിന് ശേഷം ടോക്യോയിലെ പ്രമുഖ കൊളെജിൽ ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസം നേടാനായി ഉറ്റവരെയും ഉടയവരെയും വിട്ട് ട്രെയിൻ കേറുന്ന നിറെനോയിൽ നിന്നുമാണ് ചിത്രം ആരംഭിക്കുന്നത്. പ്രായത്തിന്റേതായ പരിചയക്കുറവും പക്വത ഇല്ലായ്മയും മണ്ടത്തരങ്ങളും നിഷ്കളങ്കതയും എല്ലാം അവളിൽ പ്രകടമാണ്, അതാണ് കഥാപാത്രത്തിന്റെ ഭംഗിയും കാഴ്ചക്കാരനോട് ചേർത്ത് നിർത്തുന്ന ഘടകവും.

🔸തന്റെ ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസത്തിന് വേണ്ടി തീർത്തും അപരിചിതമായ ടോക്കിയോ പോലെ ഒരു നഗരം തിരഞ്ഞെടുത്തതിനും, അതിനായി പ്രിയപ്പെട്ടവരെ താൽക്കാലികമായി എങ്കിലും വിട്ട് നിൽക്കുന്നതിനും നിറെനോയ്ക്ക് ചില കാരണങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു, ഈ കാരണങ്ങളാണ് ചിത്രത്തിന്റെ തുടർന്നുള്ള ഭാഗങ്ങൾ. സ്വാല്ലോ ടൈൽ ബട്ടർഫ്‌ളൈ പോലെയുള്ള മുൻകാല ചിത്രങ്ങളുമായി തട്ടിച്ച് നോക്കുമ്പോൾ ഏപ്രിൽ സ്റ്റോറി സംവിധായകൻ ശുഞ്ചി ഇവയിയുടെ തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ ഒരു സൃഷ്ടി ആണ്, പൂർണമായും ഒരു കഥാപാത്രത്തിന്റെ വീക്ഷണത്തിലൂടെ വികാരങ്ങൾക്ക് പ്രാധാന്യം നൽകി മുന്നേറുന്ന ചിത്രം ഒരു വ്യത്യസ്ത അനുഭവം തന്നെയാണ്.

🔸വളരെ ലളിതമായ കഥയാണ് ഏപ്രിൽ സ്റ്റോറിയുടേത്, ഏതൊരു വ്യക്തിയും കണ്ടിരിക്കാനും അറിഞ്ഞിരിക്കാനും കേട്ടിരിക്കാനും സാധ്യതയുള്ള കഥ. ഒരു വരിയിലോ രണ്ട് വരിയിലോ പറഞ്ഞ് തീർക്കാവുന്ന കഥ എന്ന് ഒട്ടും അതിശയോക്തി ഇല്ലാതെ തന്നെ പറയാനാവും, എന്തിരുന്നാലും ലളിതമായ കഥയ്ക്ക് ചിത്രം നൽകുന്ന ട്രീറ്റ്മെന്റ് ആണ് കാണേണ്ടത്, അവിടെ തന്നെയാണ് മികവും. ഒരു മണിക്കൂറിനടുത്ത് ദൈർഖ്യമുള്ള ചിത്രത്തിൽ ഉദ്ദേശം നാല് കഥാപാത്രങ്ങളോട് മാത്രമേ കഥാപാത്രം ഇടപഴക്കുന്നുള്ളൂ എങ്കിൽ പോലും, നല്ലത് എന്ന് പറയാനാവുന്ന എന്തെങ്കിലും ഒന്ന് ഇവയെല്ലാം ബാക്കി വെക്കുന്നുണ്ട്. ഒരു കഥാപാത്രവും സന്ദര്ഭങ്ങളും അനാവശ്യമോ മുഷിപ്പിക്കലോ ആയി ചിത്രത്തിൽ കാണാൻ കഴിഞ്ഞതുമില്ല.

🔸ചില ഉദ്ദേശങ്ങളോട് കൂടി ടോക്കിയോയിൽ എത്തുന്നിടത്ത് നിന്നും അവസാന രംഗത്തെ ചിരി വരെയുള്ള നായികയുടെ യാത്ര ടകക്കോ മാറ്റ്സു എന്ന നടിയുടെ കഴിവിന് ഉദാഹരണമാണ്, ചിത്രത്തിലെ എല്ലാ രംഗത്തും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന കഥാപാത്രം ഒരിടത്ത് പോലും മോശമായില്ല എന്നത് ഏപ്രിൽ സ്റ്റോറിക്ക് എത്രമേൽ ഗുണം ചെയ്തിട്ടുണ്ടാവാം എന്ന കാര്യം ആലോചിച്ചാൽ തന്നെ മനസിലാവും. ഇതിനോടൊപ്പം തന്നെ നല്ല സിനിമാട്ടോഗ്രഫിയും, ലളിത സുന്ദരമായ കഥയും, മികച്ച പ്രകടനങ്ങളും എല്ലാം കൂടി ചേരുമ്പോൾ ഏപ്രിൽ സ്റ്റോറി നല്ലൊരു ദൃശ്യാനുഭവം ആയി മാറുകയാണ്. അവസാന രംഗങ്ങളിൽ മാത്രം പ്രേക്ഷകർക്ക് അരങ്ങേറി കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സംഭവങ്ങൾ മനസിലാക്കാനായി ചിത്രം വിട്ട് തരുമ്പോൾ ദൈർഖ്യം കുറഞ്ഞ് പോയി എന്ന പരാതി മാത്രം.

Verdict : Very Good

455. Sacred Games (2018)

Director : Anurag Kashyap / Vikramaditya Motwane

Genre : Crime

Rating : 9/10

Season : 1

Episode : 8

Country : India

Duration : 43 - 55 Minutes Per Episode

🔸നെറ്റ്ഫ്ലിക്സ് സ്ട്രീമിങ് എന്നത് ഇന്ന് പലരുടെയും ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായി മാറിയിരിക്കുന്നു, സിനിമ ടിവി സീരീസ് തുടങ്ങി നെറ്റ്ഫ്ലിക്സ് കാഴ്ചക്കാരന്റെ മുന്നിലേക്ക് തുറന്നിടുന്ന ലോകം വളരെ വലുതാണ്, അതും തികച്ചും ഉപഭോക്താവിന് ഉപകാരപ്രദം ആവും വിധം, താല്പര്യങ്ങളോട് ചേർന്ന് നിൽക്കുന്ന കണ്ടന്റുകൾ നെറ്റ്ഫ്ലിക്സിന്റെ പ്രത്യേകത തന്നെയാണ്. ഈ കാരണങ്ങൾ ഒക്കെ കൊണ്ട് തന്നെയാണ് അമേരിക്കയിൽ സ്ട്രീമിങ് തുടങ്ങി വെറും പന്ത്രണ്ട് വർഷം കൊണ്ട് ഇന്ന് കാണുന്ന നിലയിലേക്ക് നെറ്റ്ഫ്ലിക്സ് വളർന്നതും, തങ്ങളുടെ മാർക്കെറ്റ് കൂടുതൽ വിപുലീകരിക്കുന്നതിനും ലോകത്തിന്റെ വിവിധ കോണുകളിൽ അരങ്ങേറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സ്ട്രീമിങ് ബൂം ഇന്ത്യയിൽ ആവിഷ്‌ക്കരിക്കുന്നതിനും വേണ്ടി 2014ലാണ് നെറ്റ്ഫ്ലിക്സ് ഇന്ത്യയിൽ പ്രവർത്തനം ആരംഭിച്ചത്. തങ്ങളുടെ സംസ്കാരത്തോട് ചേർന്ന് നിൽക്കുന്നതും നിലവാരത്തിൽ വിദേശ സംരംഭങ്ങളോട് ചേർന്ന് നിൽക്കുന്നതുമായ ചില സെർവീസുകളാണ് നെറ്റ്ഫ്ലിക്സ് ഇന്ത്യയിൽ ലക്ഷ്യമിട്ടതും, തീരുമാനിച്ച് ഉറപ്പിച്ചതും. ഈ ശ്രമങ്ങളുടെ ആദ്യ പതിപ്പാണ് അനുരാഗ് കശ്യപിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ നവാസുദ്ധീൻ സിദ്ധിക്കി, സൈഫ് അലി ഖാൻ എന്നിവർ കേന്ദ്ര കഥാപാത്രങ്ങളായി എത്തിയ സേക്രഡ് ഗെയിംസ് എന്ന ടിവി സീരീസ്.

🔸ഗെയിം ഓഫ് ത്രോൺസ്, ബ്രെക്കിങ് ബാഡ് തുടങ്ങി ടിവി സീരീസുകളുടെ അവസാന വാക്കായി പൊതുവെ കണക്കാക്കപ്പെടുന്നവയുടെ കൂടെ നിസ്സംശയം ഉൾപ്പെടുത്താവുന്ന നിലവാരത്തിലും പ്രകടനത്തിലും മികവ് പുലർത്തുന്ന ഒന്നാണ് സേക്രഡ് ഗെയിംസ് എന്ന് നിസ്സംശയം പറയാം. കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ സമൂഹത്തിന്റെ വിവിധ തട്ടുകളിൽ അതിന്റെ ഭീകര മുഖം പ്രകടമാക്കി തുടങ്ങിയ തൊണ്ണൂറുകളിൽ കുപ്രസിദ്ധി ആർജിച്ച ബോംബെ നഗരത്തിലാണ് കഥ അരങ്ങേറുന്നത്. ചുറ്റുപാടുകളോടും അന്തരീക്ഷത്തിനോടും നീതി പുലർത്തും വിധം അതി മനോഹരമായാണ് സീരീസിലെ ഒരു മണിക്കൂറിനടുത്ത് ദൈർഖ്യമുള്ള എട്ട് എപ്പിസോഡുകളും പുരോഗമിക്കുന്നത്. രണ്ട് വ്യത്യസ്ത കാലഘട്ടങ്ങളിലെ രണ്ട് കഥാപാത്രങ്ങളുടെ കാഴ്ചപ്പാടുകളിലൂടെ പുരോഗമിക്കുന്ന സീരീസ് ഭയപ്പെടുത്തുന്ന യാഥാർഥ്യങ്ങളുടെ നേർ സാക്ഷ്യമാണ്.

🔸നവസുധദ്ധീൻ സിദ്ധിക്കിയുടെ ഗണേഷ് ഗൈട്ടൊണ്ടെ ആണ് സീരീസിന്റെ നട്ടെല്ല്, ഓർക്കാൻ ഇഷ്ട്ടപ്പെടാത്ത ഭൂതകാലത്തിന്റെയും അതിലും വിചിത്രമായ യൗവനത്തിന്റെയും ഉടമയാണ് ഗൈറ്റോണ്ടെ. ചെറു പ്രായത്തിൽ തന്നെ ബോംബെയിൽ എത്തിപ്പെട്ട ഗണേഷിന്റെ വളർച്ച നഗരത്തിലെ ക്രിമിനൽ സിണ്ടിക്കേറ്റിനോടൊപ്പം ചേർത്ത് വായിക്കേണ്ടതാണ്. എന്തിരുന്നാലും സീരീസിന്റെ തുടക്കത്തിൽ ഈ കഥാപാത്രം ഒരു മരീചിക പോലെയാണ്, ഇങ്ങനെ ഒരാൾ ജീവിച്ചിരിപ്പുള്ളതായി ഒരു രേഖകളിലും കാണാനില്ല. എന്തിരുന്നാലും ചിലരെങ്കിലും ആ വരവ് പ്രതീക്ഷിച്ചിരിക്കണം, കാരണം കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ബോംബെ നഗരത്തിൽ ചില സംഭവങ്ങൾ അരങ്ങേറാൻ പോവുന്നുണ്ട് എന്ന സൂചനയോട് കൂടിയാണ് ഗൈട്ടൊണ്ടെയുടെ മടങ്ങി വരവ്.

🔸ഗൈട്ടൊണ്ടെയിൽ നിന്നും തികച്ചും വ്യത്യസ്തനാണ് സൈഫ് അലിഖാൻ അവതരിപ്പിക്കുന്ന സർതാജ് സിങ്, പോലീസുകാരൻ ആണെങ്കിൽ കൂടിയും പ്രശ്നങ്ങളിൽ നിന്നും ബഹളങ്ങളിൽ നിന്നും മാറി നടക്കാൻ താൽപര്യപ്പെടുന്ന, ആ നഗരവുമായി ഒരു രീതിയിലും ചേർന്ന് നിൽക്കാത്ത ഒരു കഥാപാത്രം ആണ് അയാൾ. അധികാരം ദുർവിനിയോഗം ചെയ്യുന്ന ഉന്നത ഉദ്യോഗസ്ഥർക്കിടയിലും സർതാജ് ഒരു വേറിട്ട ഉദാഹരണം ആണ്, ഈ കാരണങ്ങൾ കൊണ്ട് തന്നെ അയാൾക്ക് സേനയിലും പുറത്തും അധികം സുഹൃത്തുക്കളുമില്ല. ഇവയ്‌ക്കെല്ലാം പുറമെ പരാജയപ്പെട്ട വ്യക്തി ജീവിതവും സർതാജിന്റെ മാത്രം വേദനയാണ്. ഇങ്ങനെ ഒക്കെയാണ് കാര്യങ്ങളുടെ കിടപ്പെങ്കിൽ പോലും കാര്യ ക്ഷമതയിലോ ബുദ്ധിയിലോ സർതാജ് ഒട്ടും പുറകിലല്ല, സേനയിലെ തന്നെ മികച്ച ഓഫിസർമാരിൽ ഒരാളാണ് അയാൾ.

🔸ബോംബെ എന്ന നഗരം അല്ലാതെ മറ്റൊരു രീതിയിലും പ്രത്യക്ഷത്തിൽ ബന്ധം പുലർത്താത്ത ഈ രണ്ട് കഥാപാത്രങ്ങളും ചില കാരണങ്ങളാൽ ഒരു നേർ രേഖയിൽ വന്ന് ചേരുകയാണ്. ഗൈട്ടൊണ്ടെയുടെ കഥയിലേക്ക് സർതാജ് സിങ്ങും, സർതാജിന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് ഗൈട്ടൊണ്ടെയും കടന്ന് വരുമ്പോൾ വേതാള വിക്രമ കഥ പോലെ മനോഹരമായ ഒന്ന് അവിടെ ആരംഭിക്കുകയാണ്. ഈ രണ്ട് കഥാപാത്രങ്ങൾക്ക് പുറമെ ഓർമയിൽ നിറഞ്ഞ് നിൽക്കുന്ന ഒരുപിടി മികച്ച കഥാപാത്രങ്ങൾ കൂടി സീരീസിൽ വന്ന് പോവുന്നുണ്ട്, ഇവയിൽ തന്നെ രാധിക ആപ്തയുടെ അഞ്ജലി എന്ന കഥാപാത്രം പ്രത്യേക പരാമർശം അർഹിക്കുന്നു. ഒരു മണിക്കൂറിനടുത്ത് ദൈർഖ്യമുള്ള എട്ട് എപ്പിസോഡുകളിൽ ആദ്യ സീസൺ പൂർത്തിയാവുന്ന സേക്രഡ് ഗെയിംസ് ഏതൊരു വ്യക്തിക്കും, പ്രത്യേകിച്ചും മിസ്റ്ററി ക്രൈം വിഭാഗങ്ങൾ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവർക്ക് നല്ലൊരു അനുഭവം ആവും എന്ന കാര്യത്തിൽ ഉറപ്പുണ്ട്. സീരീസിന്റെ രണ്ടാമത്തെ സീസൺ ബോംബെയിലും നെയ്‌റോബിയിലും ആയി ചിത്രീകരണം പുരോഗമിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.

Verdict : Must Watch

454. Vodka Lemon (2003)

Director : Hiner Saleem

Genre : Drama

Rating : 6.8/10

Country : Armenia

Duration : 85 Minutes

🔸പ്രായം അത്യാവശ്യം നന്നായി ബാധിച്ച ഒരു വൃദ്ധനെ കാണിച്ച് കൊണ്ടാണ് വോഡ്ക ലെമൺ എന്ന ചിത്രം ആരംഭിക്കുന്നത്, കട്ടിൽ വിട്ട് എഴുന്നേൽക്കാനോ നടക്കാനോ സാധിക്കാത്ത ടിയാനെ കട്ടിൽ അടക്കം കെട്ടി വലിച്ച് കൊണ്ട് മഞ്ഞ് നിറഞ്ഞ പാതയിലൂടെ ആ ആംബുലൻസ് കടന്ന് വരുന്നിടത്താണ് സിനിമ തുടങ്ങുന്നത്. വൃദ്ധൻ ആള് ചില്ലറക്കാരനല്ല, അത്യാവശ്യം കഴിവുള്ള ഒരു ഫ്ലൂട്ട് വായനക്കാരനാണ്, ആരെങ്കിലും മരിച്ച് കഴിഞ്ഞാൽ ശ്മശാനത്തിൽ വെച്ച് ഫ്ലൂട്ട് വായിക്കുക എന്നത് ചടങ്ങ് ആയതിനാലാണ് വയ്യാതെ കിടക്കുന്ന പുള്ളിയെയും വലിച്ച് കേറ്റി ഈ പരിപാടി നടത്തുന്നത്. മലയാളത്തിലെ ഈ മാ യൗ നൽകിയത് പോലെ നിർവചിക്കാൻ കഴിയാത്ത പ്രത്യേകതരം ഒരു ഫീൽ വോഡ്ക ലെമണും നൽകുന്നുണ്ട്, അത് തന്നെ ആയിരുന്നു ഈ ചിത്രം തുടർന്ന് കാണാനുള്ള പ്രചോദനവും.

🔸ഈ ശ്മശാനത്തിൽ വെച്ചാണ് കഥാനായകൻ ആയ ഹാമോയെ പ്രേക്ഷകൻ ആദ്യമായി കാണുന്നത്. വർധക്യത്തിലേക്ക് കടന്ന് കഴിഞ്ഞ ഹാമോ ജീവിതത്തിൽ തോറ്റ് പോയ ഒരു വ്യക്തിയാണ്, നഷ്ടങ്ങളുടെ കണക്കുകൾ മാത്രമേ അയാളുടെ കൈവശം ഉള്ളൂ, അത് സാമ്പത്തികം ആയാലും വ്യക്തിപരം ആയാലും ഒന്ന് തന്നെ. എന്തിരുന്നാലും മരണമടഞ്ഞ ഭാര്യയുടെ മുന്നിൽ അയാൾ ഈ കണക്കുകൾ ഒന്നും നിരത്താറില്ല, അവിടെ അയാൾ സന്തോഷവാനാണ്, അവരുടെ ആത്മാവിന് എങ്കിലും സമാധാനം നല്കാനാവണം അവിടെ അയാൾക്ക് പറയാൻ ഉണ്ടാവുക നല്ല കാര്യങ്ങൾ മാത്രമാണ്. ഇത്തരമൊരു സന്ദർഭത്തിന് മദ്ധ്യേ ആണ് ഹാമോയെ നാം ആദ്യമായി കണ്ട് മുട്ടുന്നത്.

🔸രണ്ട് ആൺമക്കളാണ്‌ ഹാമോയ്ക്ക്, ഒരാൾ അച്ഛന്റെ കൂടെ ഗ്രാമത്തിൽ തന്നെ താമസിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ മറ്റെയാൾ ഫ്രാൻസിലാണ്. ദൈവം സഹായിച്ച് രണ്ട് പേർക്കും അച്ഛന്റെ കാര്യത്തിൽ യാതൊരു ശ്രദ്ധയും ഇല്ല എന്ന് മാത്രമല്ല ജീവിതത്തിൽ പരാജയങ്ങളുമാണ്. ഫ്രാൻസിൽ ഉള്ള ഇളയ മകന്റെ ഫോൺ കോൾ ഒരു നാൾ ഹാമോയെ തേടി വരികയാണ്, വളരെ അത്യാവശ്യം എന്ന അടിസ്ഥാനത്തിൽ അച്ഛന് മകൻ മെയിൽ വഴി കാര്യപ്പെട്ട എന്തോ അയച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നതായിരുന്നു രത്നച്ചുരുക്കം. ഈ മെയിൽ കൈപ്പറ്റാൻ ഹാമോ പോവുന്നതും തുടർന്നുള്ള സംഭവങ്ങളുമാണ് വോഡ്ക ലെമൺ എന്ന ചിത്രത്തിന്റെ പ്രമേയം, കഥ കൂടുതൽ പറഞ്ഞ് മുഷിപ്പിക്കുന്നില്ല.

🔸സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ തകർച്ചയിൽ നിന്നും കര കയറിയിട്ടില്ലാത്ത ഒരു ഗ്രാമം ആണ് ചിത്രത്തിലേത്. മാനസികമായും ശാരീരികമായും സാമ്പത്തികപരമായി പോലും ഏൽക്കേണ്ടി വന്ന മുറിവുകൾ ഉണങ്ങി തുടങ്ങിയിട്ടില്ല. അന്നന്നത്തെ അന്നം എന്നതിൽ കവിഞ്ഞ് ഭാവി എന്ന വസ്തുതയെ കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാൻ പോലും പ്രാപ്തരല്ല ആ ഗ്രാമീണർ. ഇത് മുന്നിൽ കണ്ട് ഗ്രാമം വിട്ട് പോയ യുവാക്കൾ ബാക്കി വെച്ചത് കഷ്ടപ്പാടുകൾ മാത്രം സഹിച്ച് ശീലിച്ച ഒരു വൃദ്ധ സമൂഹത്തെയാണ്. ഈ ചിത്രം അവരുടെ കഥയാണ്. ഒന്നര മണിക്കൂറിൽ താഴെ മാത്രം ദൈർഖ്യമുള്ള ചിത്രം ഒരു സ്ഥലത്ത് പോലും മുഷിപ്പിക്കുന്നില്ല എന്നതും വലിയൊരു പ്ലസ് പോയിന്റ് ആണ്.

🔸അർമേനിയ എന്ന രാജ്യത്തെ പറ്റി വലിയ അറിവൊന്നുമില്ല, ഇതിന് മുൻപ് മറ്റൊരു അർമേനിയൻ ചിത്രം കാണാനും കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല, അത് എന്ത് തന്നെ ആയാലും മഞ്ഞ് മൂടി കിടക്കുന്ന അർമേനിയൻ ഗ്രാമങ്ങളെ അതിന്റെ പൂർണ ഭംഗിയിൽ തന്നെ ഈ ചിത്രത്തിലൂടെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞു. ലളിതമായ കഥയാണ് ചിത്രത്തിലേത്, അത് ഉൾക്കൊണ്ട് കാണാൻ ശ്രമിച്ചാൽ തീർച്ചയായും നല്ലൊരു അനുഭവം ആവും ഈ ചിത്രം എന്ന കാര്യത്തിൽ സംശയമില്ല. ചിത്രത്തെ കുറിച്ചുള്ള ഒരു കുറിപ്പും മനോഹരമായ ക്ലൈമാക്സ് ഷോട്ട് പ്രതിപാദിക്കാതെ നിർത്താൻ കഴിയും എന്ന് തോന്നുന്നില്ല, കൂടുതൽ പറയുന്നില്ല കാണാൻ ശ്രമിക്കുക.

Verdict : Good

453. Manto (2018)

Director : Nanditha Das

Genre : Historical

Rating : 7.7/10

Country : India

Duration : 116 Minutes

🔸തന്റെ ഇരുപത്തി രണ്ടാം വയസ്സിൽ ബോംബെയിൽ എത്തിയ ആളാണ് കഥാനായകൻ ആയ സാദത് ഹസൻ മന്റോ, അതും ഇന്ത്യ എന്ന രാജ്യം കടന്ന് പോയ ഏറ്റവും പ്രതിസന്ധി നിറഞ്ഞ ഘട്ടങ്ങളിൽ ഒന്നിൽ, ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണ കാലത്ത്. ബോംബേ എന്ന നഗരം മന്റോ എന്ന വ്യക്തിയിൽ വരുത്തിയ മാറ്റങ്ങൾ ചെറുതല്ല, ജീവിതത്തിന്റെ നിർണായകമായ ഘട്ടത്തിൽ എത്തിപ്പെട്ട മന്റോയെ ഒരു രീതിയിൽ പറഞ്ഞാൽ നഗരം ദത്ത് എടുക്കുക ആയിരുന്നു, അനുഭവങ്ങളെയും സുഹൃത്തുക്കളെയും നൽകി അവന്റെ വളർച്ചയ്ക്ക് കാരണമായത് ബോംബെ എന്ന നഗരം തന്നെയാണ്. ആ നന്ദി ബോംബെയോട് മന്റോ എല്ലാ കാലത്തും പുലർത്തിയിരുന്നു, ഒടുവിൽ ഒരുനാൾ നഗരം വിട്ട് പോവുമ്പോഴും അയാളുടെ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞ് നിൽക്കുന്നത് നഗരത്തോടുള്ള കടം തന്നെയാണ്.

🔸ബോംബെ നഗരത്തിൽ എത്തിപ്പെട്ട മന്റോയെ എന്നും നോവിച്ചിരുന്ന കാഴ്ച തന്റെ മുറിയുടെ ജനാലയുടെ അപ്പുറത്ത് ജീവിച്ച് പോന്ന സ്ത്രീ ശരീരങ്ങളുടേത് ആയിരുന്നു, അത് ജീവിതം ആണ് എന്ന് പറയാൻ ആവുമെങ്കിൽ. ഒരു നേരത്തെ അന്നത്തിനും സമാധാനത്തോട് കൂടിയുള്ള ഉറക്കത്തിനും വേണ്ടി താല്പര്യമില്ലാതെ ആണെങ്കിലും ശരീരം വിൽക്കാൻ തയ്യാറാവുന്ന ഈ അവസ്ഥ മന്റോയെ സ്പർശിച്ചത് പോലെ മറ്റൊന്നിനും കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല, അടിച്ചമർത്തൽ ശീലമാക്കിയ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന് പോലും. അതിനാൽ തന്നെ മന്റോയുടെ രചനകൾ പറഞ്ഞത് കൂടുതലും ഇത്തരം ജീവിതങ്ങളുടെ, അനുഭവങ്ങളുടെ കഥകളാണ്. ഈ വസ്തുത പലർക്കും അംഗീകരിക്കാൻ പ്രയാസം ആയിരുന്നു, സ്വാഭാവികമായും.

🔸വളർന്ന് വന്ന പശ്ചാത്തലം മാറ്റി വെച്ച് മന്റോ എന്ന വ്യക്തിയെ കുറിച്ച് പറയുക ആണെങ്കിൽ അയാൾ നല്ലൊരു കുടുംബസ്ഥനാണ്, നല്ലൊരു ഭർത്താവും അച്ഛനുമാണ്. എന്തിരുന്നാലും സ്വന്തം കൃതികൾക്കും ആ കഥാപാത്രങ്ങൾക്കും കുടുംബത്തിനോളം തന്നെ പ്രാധാന്യം നൽകുന്ന എഴുത്തുകാരൻ കൂടിയാണ് മന്റോ. ഈ മനോഭാവത്തോട് യോജിച്ച് പോകുവാൻ ഭാര്യ സഫിയയും ശീലിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഈ വസ്തുതകൾ എല്ലാം മാറ്റി നിർത്തിയാൽ വിമർശനങ്ങളെ നേരിടാൻ കഴിയാത്ത, അതിന് മുന്നിൽ പതറി പോവുന്ന ഒരു വ്യക്തി കൂടിയാണ് മന്റോ. സ്വന്തം കാൽ കീഴിലെ മണ്ണ് ഒലിച്ച് പോവുന്ന സന്ദർഭത്തിലും സ്വന്തം കൃതി നിലവാരം പുലർത്തുന്നില്ല എന്ന വിമർശനത്തിൽ തളർന്ന് പോവുന്ന മന്റോയെ സിനിമയിൽ കാണാനാവും.

🔸സ്വന്തം ജീവിതത്തിലും, ഇന്ത്യാ ചരിത്രത്തിലും വളരെ നിർണ്ണായകമായ ഒരു കാലഘട്ടത്തിലാണ് നമ്മൾ മന്റോയെ കണ്ട് മുട്ടുന്നത്. എഴുത്തുകളിലൂടെ അത്യാവശ്യം പ്രശസ്തി നേടി ഉന്നതിയിലേക്ക് പോയി കൊണ്ടിരുന്ന മന്റോയെ ഇന്ത്യാ വിഭജനത്തോട് ചേർത്ത് നിർത്തിയിരിക്കുക ആണ് ഈ ചിത്രം. ലോക ചരിത്രത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ, രക്ത രൂഷിതമായ പലായനം ആയ ഈ സംഭവങ്ങളിൽ മന്റോയുടെയും കുടുംബത്തിന്റെയും ജീവിതങ്ങളും ആടി ഉലയുകയാണ്. തുടർന്ന് അരങ്ങേറുന്ന സംഭവങ്ങളും ഈ കഥാപാത്രങ്ങളുടെ വിധിയും എല്ലാം ചിത്രം കണ്ട് തന്നെ അറിയുക. മന്റോയുടെ ജീവിതത്തോടൊപ്പം അദ്ദേഹത്തിന്റെ മികച്ച ചില ചെറുകഥകളും സിനിമയുടെ ഭാഗമായി വരുന്നുണ്ട് എന്നതും ശ്രദ്ധേയമാണ്.

🔸നവാസുദ്ധീൻ സിദ്ധിക്കി എന്ന നടന് വിശേഷണങ്ങൾ ആവശ്യമുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നില്ല, കഴിഞ്ഞ നാലഞ്ച് വർഷങ്ങളായി സ്ഥിരതയിലും നിലവാരത്തിലും ഒരു കോംപ്രമൈസും പുലർത്താത്ത അപൂർവം നടന്മാരിൽ ഒരാളാണ് ഇദ്ദേഹം, ഈ ചിത്രവും വ്യത്യസ്തമല്ല. സാദത്ത് ഹസൻ മന്റോ എന്ന എഴുത്തുകാരന്റെ ജീവിതത്തിനും കൃതികൾക്കും ലെഗസിക്കും പ്രാധാന്യം നൽകി കൊണ്ട് ഈ ചിത്രം സൃഷ്ടിച്ചെടുത്ത അണിയറ പ്രവർത്തകരും സംവിധായിക നന്ദിത ദാസും കയ്യടി അർഹിക്കുന്നു. രസിക ദുഗ്ഗൽ, രാജശ്രീ ദേശ്പാണ്ഡെ എന്നിവരുടെ മികച്ച പ്രകടനങ്ങളും എടുത്ത് പറയേണ്ടി ഇരിക്കുന്നു, ഇവർക്കൊപ്പം പരേഷ് റാവൽ, ഋഷി കപൂർ എന്നിവരും ചെറിയ കഥാപാത്രങ്ങളായി വന്ന് പോവുന്നുണ്ട്. ചുരുക്കി പറഞ്ഞാൽ ഈ വര്ഷം പുറത്തിറങ്ങിയ നല്ല ഇന്ത്യൻ സിനിമകളുടെ പട്ടികയിൽ ചേർക്കാവുന്ന സിനിമയാണ് മന്റോ, കാണാൻ ശ്രമിക്കുക.

Verdict : Good